نوروز شاد باد.

زمان زبان

افعال زبانم به تحلیل رفته است؛زمان زبانم فقط به ماضی بعید و مضارع التزامی ختم میشود!!!

من…………..بودم!!
من……………بودم!!
.
.
.
.
.
کاش…………..بشوم!!
کاش……………بشوم!!
کاش
کاش
.
.
.
.

کوچ یا فرار؟!

*نمیدونی!!چقدر هوس کوچ کردن دارم!

انگاری خیلی کلاسیک شد!هوس فرار کردن دارم!

حالا بقیه به درک!!موندم که چه جوری از خودم فرار کنم؟!

اتم های وجودم دارن متلاشی میشند!!!

*چرا بوی عید نمیاد؟!دوست ندارم یه سال جدید تحویل بشه!

چقدر عاشق اسفند بودم ولی چرا دیگه نه…؟!

کوه ها

کوه ها با هم اند و تنهایند

هم چو ما،با همانِ تنهایان.

“احمد شاملو”